Home Programma Programma 2016

Clubavond 8 november 2016

NOVA-FILMS

Clubavond 8 november 2016
Verslag van Wally Kastelijns

Afwezig: Cees Zandbergen, Frans Hellings, Barbara de Groot, Noud Laurijsen

Mededelingen:

- Maandag 14 november wordt er een bestuursvergadering gehouden. Inbreng melden bij de secretaris.
- Vrijdag 18 november worden er Unicafilms vertoond bij VBE.
- Op de eerstvolgende clubavond is een "laat maar zien-avond", met o.a. aandacht voor de gemaakte films op de "gedichten-avond" en de filmdag in het museum
- Jan van der Steen doet kort verslag van de bijeenkomst met twee andere videoclubs over eventuele samenwerkingsmogelijkheden in verband met de blijvende terugloop van de ledenaantallen.

Inleiding:

Wally Kastelijns presenteert enkele bekroonde films van het NOVA festival 2016.

Omdat het vertonen van hele films als nadeel heeft dat details verloren gaan omdat de toeschouwer in het verhaal wordt gezogen en daardoor mogelijk minder aandacht heeft voor analyse-aspecten stelt Wally voor om in groepen van drie personen te werken. Iedere groep krijgt vooraf de opdracht om naar een specifieke filmische vormgeving te kijken. Na de vertoning van de film vindt er eerst een bespreking plaats in de eigen groep, waarna een plenaire terugkoppeling volgt.

Zo focust:
    groep1 zich op de filmische vormgeving met de camera (compositie; kaders; camera- standpunten; camerabewegingen en cameraregie).
    groep 2 op de filmische vormgeving van het geluid en eventuele voice over; en groep 3 op de filmische vormgeving montage.
    groep 3 op de montage.
Bij een volgende film rouleren de opdrachten per groep.

Zo worden er 3 films bekeken en besproken. Te weten:

1. Het laagland over de IJssel, een documentaire van Magda Verbist (LOVA)

2. Babysitter, een speelfilm van Urbain Appelmans van de Geleense Film- en Videoclub

3. Tomo, een speelfim van Sietze de Jong (NOVA Noord)

 

1. Het laagland over de IJssel.

DIJssel2016-4027218it is een 12 minuten durende poëtische film over de ongerepte natuur langs de IJssel. Het laagland over de IJssel, ontrukt aan de Zuiderzee is weids en vruchtbaar. Schijnbaar ongerept is het vooral een land van de mensenhand.

De film oogste bij de leden vooral bewondering en waardering. De Cameravoering werd als zeer rustig ervaren en was aangepast aan het onderwerp. Er is sprake van goede afwisselingen van totaal, half totaal en close-up. Vooral was er waardering voor de "varende-rijders". Er waren weinig camerabewegingen te zien.
Verder werd opgemerkt dat vooral de tekst de film draagt.
Voor wat betreft de montage werd opgemerkt dat de lage titel die over het water met de zwaan mee kwam mooi uitgevoerd was. Verder werd er veelvuldig rekening gehouden met de "gulden snede" en diagonalen. De overgangen waren hard op hard en er werden relatief weinig overvloeiers gebruikt. De muziekkeuze werd als rustig en goed passend beoordeeld.

2. Babysitter.

Deze 19 minuten durende film neemt ons mee in een duister sprookje over een jonge oppas.

De film oogste bij de leden in eerste instantie verbazing en ook wel enig onbegrip. Wat is er nu eigenlik precies aan de hand. Iedereen had zijn eigen verklaring en uitleg over de afloop maar niemand kon eigenlijk een goede uitleg geven. Wel was iedereen het er over eens dat de film de toeschouwer vanaf het begin in spanning hield. Wel vond men de inleiding in de bibliotheek te lang en was de spannende muziek daar nog niet zo op zijn plaats. Op de scènes in de bibliotheek na waren de dialogen in de film goed verstaanbaar. De muziekkeuze werd zeer gewaardeerd evenals de terugkerende muziekthema's bij bepaalde herhaal-scènes. Er is voortdurend sprake van een goede verhouding met het life-geluid.
De filmmontage kenmerkt zich door een voortdurende goede afwisseling van beelden. Over-shouder / frontaal / 2 camera's. Al bij al een prachtig gemonteerde spannende film. Maar het bleef voor ons een onbegrepen duister sprookje. Voer voor psychologen?

3. Tomo.

Deze 29 minuten durende film liet ons zien hoe sterk vriendschap kan zijn. De tegenstelling tussen het succes van Rosanne en de naderende ondergang van Mirjam wordt mooi in beeld gebracht. Hun vriendschap die ooit bezegeld werd met een Tomo, het Japanse symbool voor vriendschap, wordt verbroken doordat de wegen zich scheiden. De een wordt fotomodel en bereikt in Amerika veel roem en fortuin. De ander is wees, wil graag studeren maar kan het niet betalen. Ze raakt in de wereld van drank en drugs. Zou ze haar leven nog kunnen redden? Na een onverwachte gebeurtenis blijkt de vriendschap van haar onbereikbaar geworden vriendin uiteindelijk van grote betekenis.

Deze film oogste bij de leden vooral waardering voor het mooie verhaal en het goede acteerwerk van de hoofdpersonen. Verder was er waardering voor de vele verrassende afwisseling in camerastandpunten: overshoulder / 2 shot / HT / CU / TOT / doorkijkjes / voorwerpen op de voorgrond. Ook het vogelperspectief bij de bedscène, het camerastandpunt op ooghoogte / bedhoogte, de tilt bij het opstaan en de meerijders werden zeer gewaardeerd.
Qua geluid werd opgemerkt dat dit niet altijd goed afgestemd was. Weinig achtergrondmuziek, nagenoeg alleen life-geluid en soms veel te hard, met name bij de dialogen. Ook zou de film door het weglaten van een aantal overbodige shots een stuk sneller gemaakt kunnen worden.

Conclusie.

Het was weer een boeiende en leerzame avond.