Home Archieven

Clubavond 8 oktober 2013

Kees zijn herinneringen

Clubavond: dinsdag 8 oktober 2013
Verslag van: Jetty Broeren

Ter herinnering aan Ed

Het begin van de clubavond van 8 oktober was geheel gewijd aan een herdenking aan Ed Martheris die ons afgelopen week is ontvallen. Enkelen van onze club hebben hem mede uitgeleide gedaan. Paul had al een In Memoriam op de website gezet welke door onze voorzitter Wally vanavond werd weergegeven. Wij zullen de droge humor van Ed nooit meer horen.

Wij beginnen deze filmvertoningsavond met de film “Hoogspanning” ter nagedachtenis aan Ed. Wij zien hierin een onhandige echtgenoot die allerlei elektrische apparatuur die kapot lijken te zijn sloopt in de hoop dat hij deze weer aan de praat krijgt. Tot dat ……

Na deze herdenking krijgt Kees Zandbergen het woord maar eerst herinnert Wally ons er nog even aan dat over 14 dagen de videoclub VBE uit Berkel-Enschot op bezoek komt. Hij hoopt dat wij hen met een grote opkomst zullen verwelkomen.

Kees neemt ons mee

Kees wil ons vanavond een aantal films laten zien van het begin van LAS. De eerste triofilm "Parijs" uit 1980 op het thema: “advertentie”. Een man leest een aanbieding voor een reis naar Parijs en dat lijkt hem wel wat. Via allerlei belemmeringen maken wij mee wat de man allemaal overkomt.Brandweerauto
Het valt ons meteen op hoe de manier van filmen verandert is in de loop van de jaren. Het wordt nu bestempeld als zeer traag waarbij men veel te veel laat zien.

De 2e film was ook een triofilm uit 1980 nl.  “Weer te laat”. We zien een brandweerman die na een oproep niet van de oprit van zijn huis kan wegrijden omdat iemand zo nodig zijn auto voor zijn oprit geparkeerd heeft. Natuurlijk rijdt de brandweer al uit als hij met een rot vaart het terrein op komt rijden. Dan maar met zijn eigen wagen naar de brand. Daar aangekomen gaan zijn collega’s net weer terug naar de kazerne.
Wat ons opviel was de hulp die de filmers van toen kregen van de professionele brandweer en wij vroegen ons af of we dat heden ten dagen nog zouden krijgen.

Het volgende thema was “Vrij”. Allerlei onderwerpen die het woord “vrij” bevatten kwamen  op een knap gemonteerde manier voorbij. Kees vertelde dat het allemaal beeld voor beeld opnamen zijn geweest.

De volgende film “Isolatie Mijnheertje” is een onderwerp die ook in deze tijd nog actueel is. Met grote piepschuimplaten sjouwt een man op zijn fiets de platen een voor een naar huis. Op een komische manier zien we de man door de straten gaan met de plaat op de trapper van zijn fiets (een doortrapper). Geen mens op straat zien we een spier vertrekken op hun gezicht als hij al zwoegend de plaat naar huis brengt. De clou zit in het laatste shot.

In de volgende film “t Rondje” zien we 2 meisjes op de fiets de Loonse en Drunense Duinen doorkruisen waarbij we vele mooie plekjes die dit gebied heeft beleven.

We onderbreken de vertoningen omdat onze consumpties zijn binnengebracht.

Na een kwartiertje met elkaar over ditjes en datjes gepraat te hebben kregen we de pracht te zien in de Koninklijke Serres van Laken. De naam “Bloemen” dekte niet de lading van de film was het oordeel van de toenmalige jury. Niet helemaal onterecht want we zagen hoofdzakelijk de architectuur van de kassen.

In de film “Plaats van de Donder” hebben we rondgekeken in Thorn het witte plaatsje in Limburg. De religie, de gilden en de harmonieën passeerden de revue.

Omdat de tijd harder ging dan verwacht werd nog één film vertoond “Doodlopende weg”.

Deze is indertijd als clubfilm gemaakt. Een geweldige productie waarin heel veel medewerking werd verkregen van de politie. Een boef die uiteindelijk gearresteerd zou worden komt na een spectaculaire achtervolging op een doodlopende weg terecht waarna er een definitief einde komt aan zijn rit.

Kees vertelt over de medewerking die zij indertijd van de politie kregen en hij denkt dat, als je het nu zou vragen je wellicht nog steeds die medewerking mag verwachten.